Posts Tagged ‘کندر’
قدر زمان حال را بدانید که گذشته بر نمی گردد آینده شاید نیاید
گالیله
کندور نام روستایی است واقع در شهر تاریخی کرج.
ازروستا تا امامزاده داوود ۶ ساعت راه است و تا کنسلقان-وارنگه-واریج ۳ساعت راه است.
کندور به نامهای دیگری مانند کهن دور هم خوانده می شود به این دلیل کهن دور می گویند که دارای اشیا قدیمی است و دلیل اینکه به آن کن دور می گویند این است که به امامزاده داوود راه دارد.
شغل اکثر مردم کشاورزی است که از جمله محصولات انها می توان جو- گندم و عدس را نام برد.در زمان نه چندان دورزنان در منزل به قالی بافی مشغول بوده اند اما امروزه به دلیل گرانی پشم قالی بافی رونق نداردو در حال حاضر۳ الی۴ دار قالی در روستا وجود دارد که دیگر مورد استفاده قرار نمی گیرد.کندور دارای جاذبه های گردشگری زیادی است که از جمله آن می توان چشمه اب معدنی را نام برد که آبی بسیار گوارا دارد این چشمه نام خاصی نداردهمین طور چشمه دیگری وجود دارد به نام بالا محل۵ که در زمان قدیم به خاطر احترام و اعتقاداتی که داشتند فقط خانمها مجاز به آب آوردن از این چشمه بودند و اگر آقایی قصد برداشت آب را می داشت باید حتما خانمی را با خود سر چشمه می برد.در کندور اشیا تاریخی از جمله:۱-سفال۲-ساروج و… موجود است که دیدن و دانستن تاریخچه انها که مربوط به دوره قاجار و صفویه است خالی از لطف نیست.مراسم جشنها و آیین های مردم روستا فرق چندانی با بقیه مناطق ندارد مگر در چند مورد از جمله شب چله به طوری که انها این شب را ۱۳ روز پس از شب چله اصلی می گیرند به این دلیل که می گویند این شب یعنی ۱۳ دیماه میزان و بلند ترین شب سال است و همچنین مراسم عاشورا و تاسوعا انها با سایر مناطق فرق چندانی ندارد فقط در روز عاشورا و تاسوعا انها علاوه بر علم نخل هم بلند می کنند که به عقیده بومیان منطقه نماد حضرت علی (ع)است . بازی های روستا که بیشتردرزمانهای نه چندان دورصورت می گرفت ۱-الک دولک ۲-گودرنگ یا همان قایم باشک است.
بیگمان روستای کندر از زیباترین چشم اندازهای طبیعی وو مناطق زایرالوصف، موقعیتهای جغرافیایی و فرآیندی باستانی و تاریخی استان البرز به شمار میآید. این روستا به صورت قیفی شکل درزهدان کوههای سر به فلک کشیدهای قرار گرفته که سکوتهای آن خود به رنگ فریادهای بیبدیل تاریخ است. واژه کندر با توجه به تحقیق و تفحص گروه پژوهشکده موزهی شهر کرج و با وجود اسناد و منابع معتبر به معنی کهنه در است. نامی که از دو واژهی کهنه و در تشکیل شده است و به معنی منطقهای است که دارای درهای قدیمی و یا آثار گرانسنگ و با ارزش است. افزون بر این که بنابر تحقیق مورخان و صاحب نظران در حوزهی تاریخ و باستان شناسی نام این روستا از درختی بنام کندر گرفته شده که این درخت دارای صمغ خاص خود بوده و آنچه که امروزه از نام این روستا ورد زبانها و آثار مکتوب میباشد، مواردی است که ذکر آن رفت. با این تفاوت که این درخت یا مورادی شبیه به آن در حال حاضر در این روستا مشاهده نمیکنیم. این روستا دارای منابع طبیعی و آثار باستانی و البته جاذبههای آبی و اماکن مذهبی مد نظری نیز میباشد که هر کدام خود بیانگر اصالت و ماهیت تمدن نفیس و گرانبهای ایران را به نوبه خود به نمایش میگذارد. به طوری که میتوان به امام زاده طاهر در دل این روستا با قدمتی دیرینه اشاره نمود. دیگر مورد گونه های گیاهی این روستاست که هرکدام در جای خود هم میتواند مفید فایده باشد و هم این که از بعد دارویی و درمان امراض مختلف، محل نظر و مورد بررسی قرار گیرد. علاوه بر موارد مذکور روستای کندر
از جاده بیلقان که جدیدترین مسیر به روستای کندر می باشد وارد روستا شدیم .جاده بر دامنه کوه سوار شده است و وجود شیب ها ی بسیار تند مانع بزرگی برای زندگی در این مناطق می باشد.
خود روستای کندر با اینکه در میان کوههای بلند زاگرس مستور شده ولی به علت وجود زمین های نسبتا پست وهموارتر مکان مناسبی را برای کشت ودامداری پدید آورده است.البته عامل بسیار مهمی که نشان از تمدن کهن این روستا میدهد موقعیت استراتژیک و وجود چشمه های مقدس می باشد.چشمه های مقدس کرج در کنار معابد آناهیتا قرارداشته که مرادآو-مرادو-یا مراد آب نام داشتند. کسی جز خانم ها حق آوردن آب از این چشمه ها را نداشته است.
زمانی که مادها برای اتراق کردن به مناطق شمالی ایران آمدند کرج را به خاطر محیط زیبایش در نظر گرفتند.ریشه زبان کندرتاتی می باشد که مربوط به مادها است.
خانه های روستا نمایانگر معماری بسیار قدیمی می باشد که خانه ها توسط سنگهایی که از دل کوه درمی امده ساخته شده است ودر خانه های جدید تر خشت به کار رفته است.سنگ های خانه از دل کوه استخراج می کردند.به این صورت که با روشن کردن آتش سنگ هارا سست می کردند و بعد به خرد کردن سنگ ها می پرداختند.از این سنگ ها برای ساختن چینی و سنگ قبر نیز استفاده می کردند. برای سفید کاری خانه ها هم از معدن گچی که در دل کوه می باشد و سی سی سی پی نام دارد گچ تهیه می کردند.در روی بام طویله ها دریچه ای تعبیه شده که در جیل نام دارد وعلوفه دام ها راپس از خرد کردن به داخل می ریختند.یکی از ابزار هایی که به بام قلتو ن معروف است برای هموار کردن سطح پشت با م استفاده می شده.مردم در زمانهای قدیم به دامداری و کشت دیمی گندم مشغول بودند که به علت ضررهایی که دامها برای مزارع و رودخانه ها داشتندو هم چنین عدم بارندگی وخشکسالی مردم روبه باغداری اورده اند.
