سفرنامه موزه تاریخ شهر کرج
Main image
۲۷م مهر
۱۳۸۸
به نوشته هما شهرام بخت

danyal-tomb-02

در کتب تاریخی اسلامی از دانیال دیگری نیز سخن گفته شده که او را دانیال اصغر مینامند خواندمیر در حبیب السیر او را در شمار انبیا عظام و پس از دانیال اکبر و معاصر لهراسب میداند خداوند در رویایی بخت النصر را به او می شناساند تا او از بخت النصر امان نامه ای برای حفظ خود وخا نواده اش بگیرد راولینسون نیز که حدود ۳۰۰ سال پیش از ایران دیدن کرده بود از مقبره دانیالی میگوید که در بختیاری وجود داشته است برای دریافت درستی این موضوع نیاز به اطلاعات بیشتری است .
کم نیستند کسانی که در طول تاریخ از مقبره دانیال دیدن کرده اند به نظر میرسد ابوموسی اشعری نخستین کسی بوده که در تاریخ از او نام برده شده است او در زمان خلافت عمر بر شوش غلبه کرد . داستان های متفاوتی درباره دیدار او از مرقد دانیال نبی وجود دارد .
آنطور که از حکایات بر میآید چنین به نظر میرسد که دانیال نبی را یا در زیر رود خانه دفن کرده اند( بدین صورت که در ابتدا او را در محلی نزدیک رودخانه دفن کرده و سپس مسیر رودخانه را به گونه ای تغییر داده اند که آب از روی قبر رد شود ) و یا تابوت او را میان آب قرار داده اند .
در کتاب بنیامین تودولایی آمده که یهودیان شهر شوش تصور می کردند وجود تابوت پیامبر در آن قسمت از شهر که آنها زندگی می کنند باعث برکت میشود از این رو آنها توافق کردند که هر سال تابوت در یک قسمت از شهر باشد .

غربیان زیادی نیز از شهر شوش دیدن کردند که از بین آنها میتوان از لایارد راولینسون مادام دیالافوآ و سرویلیام اوزلی نام برد که هرکدام داستان های خاص خود را بیان میکنند در دنیای هنر نیز به او پرداخته شده است هنرمندانی چون رامبراند و روبنس تصاویری از او کشیده اند .
در کتاب فرزندان استر آمده که درسال ۱۸۶۹ میلادی بنای اصلی مقبره که درقرن دوازدهم ساخته شده بود در اثر سیل نابود شده و ساخنمان کنونی در جای آن قرار گرفته است ودر کتاب انبیای مدفون در ایران نوشته شده که بنای کنونی را حاج شیخ جعفر شوشتری در سال ۱۲۸۷ هجری قمری احداث کرده است .
بقعه دانیال در شهر شوش در نزدیکی رود شاوور یکی از شعب رود کارون قرار دارد در زیرزمین بنای بقعه اتاقی وجود دارد که با سقف ضربی کوهان شتری ساخته شده است . مقبره در وسط این اتاق است . دیواره های قبر با سنگهای زردی پوشانده شده است که هیچ نوشته ای در روی آن به چشم نمی خورد و سطح فوقانی صندوقچه قبر از موزاییک جدید است گنبد بارگاه دارای بیست و پنچ مقرنس است و دو گلدسته بر فراز در ورودی بنا شده است چند پلکان کوتاه از طرفین شمال و جنوب زیرزمین به داخل مقبره منتهی میشود و ممکن است این دو پلکان به محل مقبره راه داشته باشند زیرا در متون جغرافیایی مذکور است که محل مقبره در آب رودخانه یا در زیر پل و یا در کنار رود بنا شده است احتمال دارد این حدس دور از حقیقت نباشد زیرا از طریق راهرو جنوبی وصول به کنار رودخانه امکان پذیر است سقف اتاقی که ضریح در آن قرار دارد آیینه کاری شده است و دارای دو ایوان در دو ضلع شمالی و جنوبی و یک ایوان در ضلع شرقی وجود دارد در ایوان شرقی زیارت نامه ای به روی سنگ نقش بسته شده که در تاریخ ۱۳۴۷ را نشان میدهد در ورودی به محل ضریح و در ورودی به حیاط به سوی مشرق است .

چهار انبیا
سلام سلوم سمولی ( سهولی ) و القیا چهار نبی ایی هستند که در هویت آنها محل اختلاف است گفته میشود که آنها همان عزریا حنینا و میشائیل یاران دانیال نبی هستند که در الحاقات کتاب دانیال در کتب اپوکریفایی عهد قدیم بخشی به نام غزال سه جوان یا مناجات عزریا به آنها نسبت داده میشود. این جوانان افرادی پرهیزگار بودند و هنگامی که نبوکد نصر آنها را بر آن داشت تا دربرابر تمثال او کرنش کنند آنها سرباز زدند و نبوکد نصر آنها را در آتش انداخت و آنها سالم و سلامت از آتش بیرون آمدند.

ادامه دارد …………

نظر خود را بگذارید

send comment from Comment Client